Otlukbeli Muharebesi
Tarih 11 Ağustos 1473 Bölge Otlukbeli, Erzincan Sonuç Kesin Osmanlı zaferi
Taraflar
Akkoyunlular	Osmanlı İmparatorluğu
Kumandanlar
Uzun Hasan	II. Mehmed
Güçler
70.000	100.000

Otlukbeli Muharebesi (11 Ağustos 1473) Osmanlı padişahı II. Mehmed ile Akkoyunlu Devleti sultanı Uzun Hasan arasında yapılmış bir meydan muharebesi.

Savaş öncesi

Osmanlı ve Akkoyunlu hanedanları arasındaki düşmanlık, Yıldırım Bayezid ve Kara Yölük Osman zamanına dek uzanıyordu. Osmanlılar Karakoyunlularla müttefikken Akkoyunlular da Timur’u desteklemiÅŸti.

Uzun Hasan’ın müttefiki olan Trabzon Rum Ä°mparatorluÄŸu’nun II. Mehmed tarafından yok edilmesi (1461) sırasında Uzun Hasan, II. Mehmed’i protesto etmiÅŸ; ancak daha fazlasına cüret edememiÅŸti. DoÄŸuda kazandığı baÅŸarılarla kendine güveni artan Hasan’ın Venediklilerle iÅŸbirliÄŸi yapması, açıkça düşmanlık belirtisiydi.

1466′dan itibaren Osmanlı kuvvetleri Orta Anadolu’ya girerek KaramanoÄŸullarını takibe baÅŸladı. KaramanoÄŸlu kuvvetleri doÄŸuya kaçarken Akkoyunlular sınırı geçti ve 1472′de Osmanlı birlikleriyle çatışmalar yaÅŸandı. Ertesi yıl II. Mehmed, bizzat ordunun başına geçerek doÄŸuya yürüdü.

Ordular ve taktikler

Uzun Hasan’ın ordusu KaramanoÄŸullarından arda kalanlarla takviye edilmiÅŸti. Ordu, kalabalık fakat düzensiz bir Türkmen ordusuydu. Asıl gücünü hafif süvariler ve mızraklı piyadeler oluÅŸturuyordu.

Hasan’ın amacı Osmanlı sipahilerini mızraklı yayalarla devirmek ve süvarileriyle de kıskaca sarıp yok etmekti.

Osmanlı ordusu’nun sipahileri de Hasan’ınkiler gibi Türkmen’di. Ancak Osmanlı piyadesi olan yeniçeriler çok daha profesyonel askerlerdi.

II. Mehmed, Ä°stanbul’un fethi sırasında gücünü ıspatlayan topların meydan savaşında da kullanılmasını istiyordu. Bu amaçla ilk kez hafif havan topları üretildi ve bunlar, doÄŸu seferine götürüldü.

Osmanlı ordusu DoÄŸu Karadeniz daÄŸları arasında ilerlerken Uzun Hasan’ın birlikleri gizlice yaklaÅŸtı. Hasan, daÄŸlarda baskın yapmayı planlamıştı. Osmanlı keÅŸif birlikleri çok yakına sokulan düşmanı son anda fark etti ve II. Mehmed, derhal savaÅŸ düzeni alınmasını emretti.

İki ordunun karşılaştığı arazi, akarsu tarafından yarılmış bir vadiydi ve savaşa hiç müsait değildi. Kayalıklar ve engebe yüzünden atların kullanımı çok zordu. Osmanlı beyleri geri çekilip ova bulmayı önerdiyse de düşman bu kadar yakındayken geri çekilme manevrasının tehlikeli olacağını düşünen II. Mehmed savaşa girmeye karar verdi.

SavaÅŸta iki tarafın Türkmen süvarileri de etkisiz kaldı. Akkoyunluların mızraklı piyadelerinin hücumunu Osmanlı’nın yeniçerileri rahatça püskürttü. Osmanlı havan topları, engebeli arazide baÅŸarılı aşırtma atışları yaptı ve bu yeni silah karşısında ÅŸaşıran Akkoyunlular darmadağın oldu.

Uzun Hasan ve Karamanoğlu beyi savaş meydanını terk etti. Orduları bir daha toparlanamayacak şekilde bozuldu.

Zaferden sonra beyler düşmanı takibi önerse II. Mehmed ileri gitmedi. Arazi pusu kurmaya elverişliydi, keşif birliklerinin düşmanı fark etmede geç kalmasını da göz önünde bulunduran II. Mehmed, düşmanın gitmesine göz yumdu.

Ertesi yıl çatışmalar devam ettiyse de Akkoyunlular için çöküş dönemi başlamıştı.

Savaştan sonra Fatih Sultan Mehmed pek çok ülkeye fetihnameler yollamıştır,bunlardan en dikkat çekici olanı Özbek hanına yollanan uygurca fetihnamedir.